Documento de conclusión finais das sesións celebradas no transcurso do encontro #NeThinking2016, celebrado en San Simón, a Illa do Pensamento.

BIG DATA: A era dos datos masivos

 A mesa de Nethinking analizou na primeira sesión a situación actual do Big Data advertindo da dobre cara que presenta, como case todos os avances tecnolóxicos: un perigo se non se controlan as consecuencias da falta de privacidade ou unha bondade se se aplica de xeito positivo.

A cantidade de datos xerados nos últimos anos, e a que se xera cada minuto no mundo, fan que sexa imperioso empezar a utilizalos de maneira intelixente. Por unha banda a sociedade pode ter e monitorizar, mesmo de forma alternativa ás canles oficiais, moitos aspectos da vida no campo e nas cidades. Os sensores permítennos coñecer desde o tempo atmosférico ata o estado do tráfico, pero tamén montar unha rede alternativa á gobernamental para coñecer o nivel de contaminación tras o accidente nuclear de Fukusima.

NEGOCIOS: novos medios, mesmos fins

 Na segunda mesa analizáronse diversos modelos de monetización na rede:

  1. Modelos Freemium

O seu obxectivo é ofrecer unha versión gratuíta dun produto ou servizo e cobrar por unha versión mellorada, con maior capacidade ou sen interrupcións publicitarias. Un exemplo deste modelo semigratuito sería SPOTIFY, aínda que moito se debate sobre se este será o futuro da música porque despois de dez anos de vida as súas perdas anuais seguen incrementándose ano tras ano, a pesar de que conseguiu que un terzo dos seus usuarios (28 millóns) paguen pola subscrición premium.

  1. Modelos baseados en Publicidade

Este modelo parecía que ía facer rendibles os medios online, pero a realidade é que a día de hoxe o 85% dos ingresos por publicidade online repártense entre Facebook e Google e o uso dos ad-blockers prevé que os medios van ter aínda máis dificultade para monetizar os seus contidos só con publicidade.

  1. Modelos baseados en consumo colaborativo ou de “Customer to Customer”

O consumo colaborativo emula o modelo tradicional de compartir ou intercambiar produtos ou servizos, outorgando especial importancia á reputación das persoas. E en Nethinking preguntámonos:

É a reputación a nova moeda do século XXI? Ou é o tempo?

Triunfará algún destes modelos?

Será a combinación de varios os que xeren rendibilidade aos negocios dixitais?

Son algunhas preguntas que nos facemos e ás que continuamos na busca dunha resposta…

INTERNET DAS COUSAS: a hora dos prodixios

A segunda xornada abriuse cun tema en permanente evolución: A internet das cousas ou as “cousas” de Internet?, preguntabámonos ao comezo desta mesa. Só unha pequena porcentaxe da nova tecnoloxía triunfa e non sempre é a mellor. Se unha persoa conéctase á rede cámbialle a vida. Pero se todos os obxectos do “Internet das cousas” conéctanse é o mundo o que cambia. Falamos do reto do futuro que propuxo Kevin Ashton en 1999.

Pero neste mundo de creación tecnolóxica constante a tecnoloxía pola tecnoloxía é un gasto de recursos inmenso que só causa ruído. As empresas tamén están a dar paus de cego para non perder competitividade e os gobernos sempre van por detrás en calquera revolución lexislando en papel o que require unha resposta dinámica.

A cuarta revolución industrial está en marcha e o futuro é tan ilusionante como incerto. A seguridade e privacidade dos datos de billóns de dispositivos conectados está comprometida pola laxitude dunha norma lenta e indefinida. Non sabemos se compensará pero o reto paga a pena.

ATLAS DE ANATOMÍA VIRTUAL

Xa ninguén dubida da importancia que as redes sociais teñen na vida dos xornalistas, pero estes profesionais aprenderon a utilizalas a través de procesos de autoformación e “ensaio-erro”. Deste xeito, as profesións gozaron as vantaxes, achado novas utilidades e detectado os perigos, é dicir, eses erros que poden acabar coa credibilidade do xornalista. Twitter consolídase como a gran rede social como plataforma de noticias, narración en directo e obtención de información. Con todo, foi superada por outras en “engagement” ou tempo de permanencia e conversación.

A “crise de Twitter” coincide coa puxanza doutras redes, como Snapchat, o mellor expoñente de como unha rede pode ofrecer contidos de calidade, ofrecer privacidade ao usuario e apoiar o relato fragmentado facilitando deste xeito un maior engagement. Os xornalistas necesitan explorar estas redes para comprender os hábitos do consumo dos usuarios e así saber responder as necesidades de información nestas plataformas.

 

CONTIDOS E FORMATOS: O breve e o híbrido

Na última charla de Nethinking6 analizáronse os contidos e formatos. Instalados no micro e o efémero, pero é algo enganoso. Entre as conclusións do debate fíxose patente que a extensión non ten termo medio en internet: ou é moi curta ou é moi longa; os contidos extensos buscan un lector premium. Os usuarios non teñen tempo para perdelo, aínda que é unha percepción confusa, porque consomen series en capítulos pero ven unha tempada enteira seguida. Sobre os novos formatos, lembrouse que os haikus existen desde hai séculos, aínda que agora se transformen en tuits ou en micropoesía: o muro de Facebook eran os portafolios do instituto. Internet é puro texto; é a versión 2.0 de cando se abría unha enciclopedia pero, en xeral, os xéneros breves foron sempre populares e por este motivo foron pouco estudados.

Como riscos, falouse da infoxicación e a falta de tempo, especialmente entre os mozos, para a reflexión, o que pode axudar á difusión de bulos e lendas. Tampouco faltaron as alusións ás novas linguaxes, desde os emoticonos até os gifs, aínda que o contido segue sendo o rei. O doado é escribir un epigrama; o difícil é escribir un libro de epigramas.